لوله بوردون

لوله بوردون توسط اوژن بوردون در سال 1849 اختراع شد. هسته اصلی این فشار سنج، یک لوله فلزی خمیده C شکل می باشد که از یک طرف مسدود و از سمت دیگر باز است. فشار محیط از سمت باز لوله بوردون وارد آن می شود و با افزایش فشار، لوله خمیده که دارای خاصیت الاستیکی و ارتجاعی نیز هست تمایل دارد تا از حالت خمیده خارج شود. تغییر شکل لوله خمیده در اثر اعمال فشار را می توان با استفاده از اتصالات مکانیکی، چرخ دنده ها، عقربه و صفحه مدرج به اطلاعات قابل فهم برای اندازه گیری فشار تبدیل نمود. لوله بوردون قابلیت اندازه گیری فشار تا 100kpsi را دارا می باشد.

بزرگترین مزیت لوله بوردون سادگی نصب و قیمت پایین و عدم نیاز آن به الکتریسیته است. اصلی ترین معایب لوله بوردون شامل دقت بسیار پایین حساسیت به ارتعاش و هیسترزیس و عدم کارایی در فشار های پایین می باشد.

لوله بوردون اساس كار بسیاری از سنسورهای فشار مكانیكی است (مشخصاً نوع معروف دایره ای با عقربه متحرك). همچنین لوله های بوردون در بعضی از ترانسدیوسرهای الكتریكی مورد استفاده قرارمی گیرند، مخصوصاً ترانسدیوسرهایی كه در آنها جابه جایی بایستی توسط پتانسیومتر و یا ترانسفورمر دیفرانسیلی تشخیص داده شود. سنسورهای فشار از نوع لوله بوردون می توانند به طور محسوسی غیر خطی باشند و اغلب اوقات نیز حساسیت دمایی ناخواسته ای را ایجاد می كنند. ضمناً خطای هیسترزیس هم درآنها زیاد اتفاق می افتد.